از من نپرس خونت کجاست تو این همه ویرونه

ای هم قبیله چی بگم قبیله سرگردونه

ما در به در تر از همیم هم خونه ی بیخونه

غربت ما دیار ماست خونین ترین دیوونه

کودک نوزاده ی ما با دستمان کفن شد

از من نپرس دردل من ..... شکسته سنگ صبور

چه آرزوهایی که نمرد .... چه سینه هایی که نسوخت

کسی دیگه تو اون خونه رخت عروسی ندوخت

باور کن ای هم آواز نشکسته بال پرواز

با هم بیا بسازیم

اون خونه رو از آغاز

غربت از اون خاک پاک.... مارو جدا نکرده

قبیله سرگردون به خونه بر می گرده

..........